روز سپندار مذگان

هویت گل زیبایی است و زیبایی عشق درتقدیم گل

روز سپندار مذگان

برگزاری جشن های متعدد برای مناسبت های گوناگون نشانه ای از فرهنگ غنی، نحوه زندگی، فلسفه حیات و جهان بینی ایرانیان باستان است. با این حال، تمامی جشن های باستانی ایران دارای ویژگی مشترک ارتباط با پدیده های طبیعی، کیهانی و اقلیمی است. از این رو سعی شده است تا روز برگزاری جشن با تقویم طبیعی مناسبت جشن منطبق باشد. علاوه بر این، جشن ها با هدف ایجاد همبستگی، همزیستی و با نادیده گرفتن تفاوت های قومی و دینی برگزار می شدند که این خود یکی از نشانه های فرهنگ غنی ایرانی است. در این میان،جشن روز سپندار مذگان که بیشتر تحت عنوان جشن اسفندگان شناخته می شود، یکی از جشن های سنتی ایران است که هر سال در روز ۵ اسفند برگزار می گردد.

بر اساس آنچه که ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه خود بیان نموده است، ایرانیان باستان در این روز از سال، به بزرگداشت زن و زمین می پرداختند؛ همچنین از آنجاییکه زمین نمادی از عشق است، روز پنجم اسفند ماه را روز عشاق نیز نامگذاری کرده اند.از این رو، این جشن به عید زنان مشهور است. در این روز، زنان علاوه بر دریافت هدیه، به فرمانروایی بر مردان می پرداختند. هدف از برگزاری و جشن این روز در ایران باستان، یادآوری الزام گرامیداشت زنان، مادران و دختران به مردان بود.

با وجود اینکه، روز عشاق در تقویم زرتشتی برابر با ۵ اسفند می­باشد، این روز در تقویم جدید ایرانی به دلیل سی روزه بودن شش ماه اول سال مصادف با ۲۹ بهمن ماه است. در واقع دلیل این تفاوت به تغییرات گاهشماری مربوط به دوره ساسانیان بر می گردد.

این جشن امروزه تنها در برخی از نقاط کشور نظیر اصفهان، پهله، ری و بعضی از شهرهای نواحی مرکزی و غربی ایران برگزار می گردد. در این روز، زنان لباس ها و کفش های نو بر تن نموده و در طی مراسمی از مردان هدایایی را دریافت می نمایند. علاوه بر این در طول این روز، زنان از کارهای روزمره و خانگی خود معاف شده و مردان و پسران تمامی وظایف مربوط به زنان را بر عهده می گیرند. این جشن باستانی علاوه بر ایران، در هندوستان، افغانستان، تاجیکستان، جمهوری آذربایجان و ایرانی تباران ساکن آمریکا، کشورهای اروپایی، کانادا و استرالیا نیز هر ساله برگزار می گردد.

دیدگاهی بنویسید

نوشته های مرتبط

جستجو کنید